سخنران این برنامه : « حجت الاسلام ادیب » مورخ 11/11/86

منشأ و منبع همه کمالات، خداست و هر موجود به اندازه ظرفیت و استعداد خود از این کمال بهره‌مند می‌شوند.
اوج عقلانیت در کنار اوج احساسات، اوج زهد در کنار اوج قدرت و ... در انسان‌هایی که به تعالی دست پیدا می‌کنند تبلور پیدا می‌کند.
رهبری حادثه عاشورا به عهده ولی خدا و انسان الهی است. امام حسین (ع) از افق متعالی انسان بالاتر رفت و به این جهت است که برداشت‌های ما از اقدام این انسان الهی متفاوت است و هرچه قدر ظرفیت ما بیشتر باشد، برداشت غنی‌تری از این حادثه خواهیم داشت.
برپایی حکومت اسلامی، شهادت‌طلبی، امر به معروف و نهی از منکر، الگوسازی از جمله اهداف این نهضت است. هیچ‌یک از این اهداف با یکدیگر در تضاد نیستند بلکه این اهداف و تحلیل‌های مختلف در این زمینه، می‌توانند در کنار هم قرار گیرند و با هم رابطه طولی و عرضی برقرار کنند.
بیش از 70 بطن از قرآن تاکنون برداشت شده است که هیچ یک از این برداشت‌ها با یکدیگر در منافات نیستند بلکه عمیق‌تر از یکدیگرند و هرچه انسان‌ها از نظر علمی و معرفتی بالاتر روند در مراجعه به قرآن گنج‌های جدیدتری استخراج می‌کنند.
برپایی حکومت اسلامی بخشی از رسالت امام حسین (ع) و ادامه راه رسول خدا (ص) و امیرالمؤمنین (ع) است و شهادت‌طلبی نیز به عنوان ارزشمندترین آرمان بشری و هدف بی‌بدیل امام حسین (ع) در قیام عاشورا است. برپایی حکومت اسلامی و شهادت‌طلبی بر خلاف تصور برخی هیچ تضادی با یکدیگر ندارند.
امام حسین (ع) با نهضت عاشورا انقلاب عاطفی برای بشریت ایجاد کرد. امام حسین (ع) در کنار تمام اهداف خود از قیام، موجی عاطفی پدید آورد که تا همیشه تاریخ می‌تواند انسان‌ها را متحول سازد و هیچ تعارضی هم با دیگر اهداف نهضت ندارد.
ما می‌توانیم به انحاء مختلف به این حادثه نگاه کنیم. باید اهداف قیام امام حسین (ع) را به درستی بیان نماییم و چهره این حادثه را آن‌چنان که هست روشن نماییم.
ممکن است تحلیل‌های غلطی نیز از عاشورا نیز ارائه شود. لزوماً یک تحلیل و تفسیر از نهضت امام حسین (ع) درست نیست بلکه ممکن است نفسیرهای مختلفی از نهضت عاشورا ارائه شود که همگی صحیح باشد و تحلیل نهایی و صحیح‌تر، مجموعه‌ای از این تحلیل‌هاست.