سخنران این برنامه : « دکتر صاحبی » مورخ 4/11/86

خلاصه این دو صفت لازم و ملزوم یکدیگر هستند و در همه فرهنگ‌های انسانی بویژه فرهنگ اسلام مخصوصاً فرهنگ علوی مذمت شده‌اند.
مهم‌ترین اهداف سیاسی و فرهنگی بعثت پیامبر اکرم (ص) را مبارزه با خشونت و خودکامگی جاهلی است. حسین بن علی (ع) برای صیانت از دین پیامبر (ص) قیام کرد و گفت: اولین انگیزه‌ی امام حسین (ع) نیز از قیام با تأسی به سیره‌ی نبی مکرم اسلام مبارزه با استکبار و خودکامگی و سپس خشونت و ستم بر مردم بود.
فرهنگ مهرورزی و مقابله با زورگویی و خودکامگی را امام حسین (ع) از مکتب جدش رسول الله (ص) آموخته بود. طبیعی است امام حسین (ع) با این فرهنگ هیچ گاه تن به بیعت با یزید بن معاویه که خشونت و خودکامگی را به حد اعلا رسانده بود، نمی دهد.
امام حسین (ع) همراه با آغاز قیام خود فرهنگ گفتگو را نیز از مدینه آغاز کرد. آن حضرت با فرهنگ گفتگو نیز انقلابی بزرگ ایجاد کرد و قلوب زیادی را به سوی خود کشاند.
بر خلاف خودکامگان جهان که با زبان شمشیر سخن می‌گوید، امام حسین (ع) با قلوب مردم ارتباط برقرار می‌کند و دل‌های بسیاری را در طول تاریخ به سوی خویش معطوف ساخته است. این امر هنوز نیز استمرار دارد.
وی عاشورا را جنگ میان عطوفت و مهربانی بی‌نظیر امام حسین (ع) و خودکامگی و خشونت‌طلبی بی‌نظیر بنی‌امیه دانست و گفت: حادثه کربلا قطعاً در طول تاریخ بشر بی‌نظیر است.
هیچ حادثه‌ای در تاریخ به اندازه حادثه کربلا غم‌انگیز نبوده است. برخی از مدایح و روضه‌خوانی‌ها که با قصه‌پردازی و با استفاده از خواب و رویا که هیچ رابطه‌ای با تاریخ ندارند، تاریخ عاشورا را به بیراهه می‌کشانند. آن قدر واقعیات جانسوز در واقعه کربلا وجود دارد که نیاز به قصه‌پردازی در این زمینه نیست.
هیچ واقعه تاریخی به دقت تاریخ عاشورا به ثبت نرسیده است که باید حقایق آن همان‌گونه که هست برای مردم بیان شود.
فرهنگ اموی و یزیدی خودکامگی و خشونت؛ و فرهنگ علوی و حسینی عطوفت و مهربانی و لطافت است. برخی این شبهه را وارد می‌کنند که در قوانین اسلام نیز در مقابله با برخی جرایم خشونت وجود دارد. قوانین بازدارنده در همه فرهنگ‌ها وجود دارد و برای جلوگیری از خشونت و خودکامگی افراد و ایجاد نظم و امنیت قوانینی وضع می‌شود که از مال و جان مردم دفاع شود.
این حرکت خشونت نیست زیرا خشونت برای اعمال قدرت برای ارضای حس خودکامگی به کار گرفته می‌شود.